Een identificatiesleutel kan fysisch worden weergegeven onder de vorm van een lineaire of een 2dimensionele barcode.
De lineaire barcode is de meest verspreide vorm wereldwijd. Deze moet beantwoorden aan welbepaalde criteria qua drukkwaliteit en afmetingen.
De 2dimensionele code is recenter en wordt vooral aangewend in die landen waar mobiele applicaties heel snel ingeburgerd raken, zoals Japan en Zuid-Korea. De 2D-codes zijn complexer en beschikken over een correctiemechanisme voor fouten, zodat barcodes/afbeeldingen van mindere kwaliteit (zoals deze op GSM schermen) alsnog kunnen gescand worden. Bovendien kan men er een URL adres aan linken, wat bijzonder interessant kan zijn in het kader van mobiele handel.
Idealiter zouden GSM's in staat moeten zijn de beide types van barcode te scannen.